Mijn naam is SIDI Imourou Bougnon

Afkomstig van de Makararou, één van de 5 dynastieën van het Koninkrijk van Nikki, word ik beschouwd als één van de hoogwaardigheidsbekleders van onze dynastie. Mijn naam is SIDI Imourou Bougnon, SIDI Samadou volgens het burgerwetboek. Sinds november 2015 ben ik landbouwtechnicus bij Stichting Hubi&Vinciane.

Om 7 uur ’s ochtends neem ik afscheid van mijn gezinnetje om aan de dagtaak te beginnen: opvolging en advies geven aan de boeren-producenten van 2 dorpjes in het arrondissement van Sirarou, deel van de gemeente van N’Dali.

Sirarou: In het nieuwe landbouwprogramma worden percelen uitgekozen die dienst zullen doen voor onderzoek en specifieke projecten. Eén van onze activiteiten is de geïntegreerde aanpak van verbeterde fertiliteit van de bodem. Samen met de projectgroep boeren werd gekozen voor het product ‘mucuna’, een bodembedekker met eetbare bladeren en als groente kan worden bereid.

De hele ochtend werk ik samen met de groep dorpelingen om de bodem van 3 percelen, elk 190 m2 groot, grondig om te spitten. Vervolgens wordt elk perceel afgeboord en kan de mucuna worden gezaaid. Op het 1ste perceel wordt mais en mucuna verbouwd; op het 2de voorzien we een monocultuur van mucuna (een deel braakliggend) en op het 3de een monocultuur van maïs.

Gomez-Kparou: In de namiddag vertrek ik naar een nabijgelegen dorp, Gomez Kparou. Hier geef ik een recyclagecursus over de teelt en het oogsten van bananen aan een groep vrouwen die zich hadden opgegeven om deel te nemen aan dit project.

Ik herhaal nogmaals de technische adviezen, maar vestig ook de aandacht op de vele voordelen die vrouwen zullen hebben als ze de bananen geoogst hebben: op sociaal gebied, minder stress aangezien ze meer middelen hebben na de verkoop van bananen; op educatief vlak, de extra inkomsten zullen invloed hebben op hun kinderen doordat er minder geldzorgen zijn en voor de gezondheid : gezonde voeding, bananen bevatten veel belangrijke vitaminen en mineralen voor opgroeiende kinderen.

Nadat de informatiesessies zijn afgesloten, nemen de vrouwen het woord om de vele donateurs van Stichting H&V te bedanken om dit initiatief op te starten en hen deze kans te geven. Hun vreugde en enthousiasme is inspirerend, en geeft me zelf ook veel voldoening.

Na het afscheid van de boerinnen, zit mijn dagtaak erop. Het is ondertussen al 18h52 en ik verheug me erop om mijn gezin terug te zien en om wat te rusten zodat ik morgen terug fit en vol energie de dag kan aanvatten.